George Sand’in torunları için yazdığı bu kısacık roman içinde birçok şeyi barındırıyordu. Her ne kadar teması özgürlük gibi görünse de daha başka önemli unsurlar da vardı. Olgunlaşma, hayallerin insanın hayatındaki yeri, karakterin oluşumundaki dış faktörler de dahil birçok şeyden de bahsediliyordu.
Kahramanımız Clopinet ilk defa 12 yaşında karşımıza çıktı ve hayatının sonuna kadar biz okura eşlik etti. Kitabı da iki parçaya ayırmak daha doğru olur diye düşünüyorum.
İlk parçada henüz bir çocuk olan Clopinet vardı. Ailesi tarafından katı bir tutumla yetiştirilmiş, dünyadaki her bir şeyden habersizdi. Ara ara kendisini ziyaret eden dayısı onun hayal gücünü besleyen tek insandı. Clopinet de her çocuğun yaptığı gibi hayallerini oluşturmaya ve yavaş yavaş karakterini şekillendirmeye bu şekilde başlamıştı.
Bir süre sonra da kaçıp tek başına kalan Clopinet için artık bambaşka bir gelecek vardı. Artık özgürdü ve ona istekleri, dürtüleri, hayalleri konusunda karışan kimse yoktu. Her ne kadar bu durumun tadını çıkarıyorsa da zaman zaman gerçekten de bütün bunların sanki ona yalnızlık getirdiğini de biliyor gibiydi. Gene de sonuçta evinde olmadığı kadar mutluydu. Ama tabii artık ayaklarının üstünde durmaya çalışması da gerekiyordu. Bir çocuk olmasına rağmen istemeden de olsa hayatını idame ettirmeye başladı. Bunlarla beraber de artık büyümüş bir Clopinet karşımıza çıktı.
İkinci parça da tam olarak burada başlıyordu bence. Bu kısım ile beraber de çocuk kitabından bir çıkış da oldu. Artık hayallerden ziyade hayatın getirdiği zorluklar devreye girmeye başladı. Ama bu zorluklardan yana Clopinet oldukça şanslıydı. Belki de bu erken olgunlaşmasının da bir sonucuydu. Clopinet her ne kadar hayatını gayet rahat bir şekilde sürdürse de ara ara geçmişini düşünüp çocukluğunu anımsamadan da edemiyordu. Bu da ne kadar büyürse büyüsün özünde hala o hayalperest çocuk olduğunu gösterir gibiydi. Zaten sonlara doğru yaptıkları ve hayatının artık son anlarına geldiğini bilip o eski mutlu yerine dönmesi de kendisinin içindeki o çocuğu kabul ettiğinin bir göstergesiydi.
Clopinet ama ilk andan itibaren yalnız olmasa, hayalleri belki ailesi tarafından desteklense, kendisini ifade edebileceği bir şekilde davranabilse belki de bu kadar hüzünlü bir hayat da sürmezdi. Kendisiyle beraber daha mutlu bir çevre oluştururdu belki de. Ama gerek ailesi gerek çevresi buna engel olmuş gibiydi. George Sand bu bakımdan çok önemli bir yere parmak basmıştı bence. Bu haliyle de bu kitabı çocuk kitabı olarak değerlendirmek son derece mantıksız bir hareket olur.
·
311 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.