Karl Abraham'ın bu kitabını heyecanla okumaya başlamıştım. Rüyaların kişisel mitler olduğu tezini düşünen insanlardan biri olduğum için, iyi bir savunma bekliyordum. Fakat benim için hayal kırıklığı oldu. Sadece belirli iki üç mit üzerinden yapılan benzetmeler, yer değiştirmeler bu tez için ne yazık ki çok basit kalmış. Üstüne son kısmında mitleri basitleştirerek eskiçağ toplumlarının çocukluk fantezileri olarak değerlendirmesi, mitin anlamını ve değerini daraltmaktadır. Karen Armstrong "Mitlerin çoğu onlara yaşam veren tapınma çerçevesinden çıkarıldığında anlamsızlaşır, dindışı alanlarda anlaşılmaz olur." diyor. Özellikle böyle düşündüğüm için, Abraham'ın mitleri inanç kapsamının dışına çıkarması, elimize basit uydurulma hikayeler bırakmış oluyor. Fakat mit bir halkın fantezisi olmaktan ötesidir. Savunmasını yetersiz bulduğum bir eser oldu. Tabii yazıldığı dönemi düşürsek (1909 yayımlanmış bir eser), bu dönemde zaten aydınlanma çağının getirileri, akıl ve bilimin daha çok ön plana çıkması, mitleri uydurma hikayeler olarak görülmesine sebep olmuştu. Yirminci yüzyılın başında en azından mitlerin psikoloji alanında değerlendirilecek kadar önemsendiğini görüyoruz.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.