#6 Şubat 2023#
Merdivenin ilk basamaklarında mahkûmun yüzünde renk yoktu,basamaklarda yükselip sehpaya çıktığında birden kağıt gibi bembeyaz kesildi yüzü.Bacaklarında derman kalmamış olmalıydı; tıkanıyormuş,soluk alamıyormuş,bu yüzden içi bulanıyormuş gibiydi.Korktuğunuz veya çok kötü olduğunuz,beyninizin durduğu,elinizden hiçbir şey gelmediği bir anda kendinizi öyle hissettiğiniz oldu mu hiç? Öyle sanıyorum ki,söz gelimi kaçınılmaz bir felaket karşısında, üzerine bir ev yıkılırken falan insan birden yere çömelip,ne olacaksa olsun! diye gözlerini kapatıp beklemek ister.
... mahkûm,bekler ve ...bilir, başının üzerinde giyotin bıçağının ansızın kaymaya başladığını duyar!
(Sanırım hiç unutamam o anda yaşadıklarımı ve daha iyi anlatan başka bir cümle kurulamaz.)