Jane Eyre
Kadın yazarlar, özellikle bundan birkaç yüzyıl öncenin ataerkil toplumuna kalemiyle meydan okuma cesaretini gösterebilen güçlü karakterler, her zaman ilgimi çekmiştir. Bu dönemde kadın varlığıyla yazmak, toplumda bu şekilde varolmak büyük bir ayıplanmaya sebep olur; yazmak, geleneklere ve kadın mizacının o "iyi huylu, yumuşak başlı ve itaatkar" varlığına hakaret olarak görülürdü. Yazmak, özellikle ciddi konularda yazmak, erkek işiydi. Kadınların kritik konularda fikir belirtebilmesi, bir görüş sahibi olmaları ve bu görüşü dilediğince, hararetle savunabilmeleri düşünülemezdi. Kadınlar ev işleriyle, çocuk büyütmekle ve evlenmelerine yardımcı olacak bir takım meziyetler edinmekle yetinmeliydi. Bu meziyetleri de büyük bir tutku olarak değil, vakit geçirme ve toplumda saygın bir yer edinme amacı olarak görmeleri gerekirdi.
Kadın yazarlar yüzyıllar boyunca erkek mahlasları kullanarak, kimliklerini gizleyerek ve toplumun sadece izin verdiği konular -aşk, evlilik, tozpembe hayatlar- üzerinden kurgular oluşturarak varolabildiler. Böyle bir toplumda kaleme alınan Jane Eyre, her açıdan bir başyapıttır. Charlotte Bronte; toplumun izin verdiği konuların sınırları içerisinde kalmış ancak anlatmak, haykırmak istediklerini zekice ve göze batmayacak biçimde kurgunun içine serpiştirmeyi başarabilmiştir. Her şeyden önce güçlü, bağımsız, cesur, zeki ve özgür bir kadın karakter yaratmış, görüş ve fikirlerini bu karakter üzerinden başarıyla aktarmıştır. Toplumun düşüncelerini, ondan beklenenleri bir kenara bırakarak kendi ilkelerinden asla ödün vermeyen gururlu, mantıklı ve bağımsız Jane Eyre; şimdiye kadar tanımış olduğum en güçlü kadın karakterler arasında yerini aldı. Jane Eyre'in yanı sıra tüm kadın karakterlerin kendilerine göre fikirleri, ilkeleri olduğunu ve bu ilkeler doğrultusunda yaşamlarını devam ettirdiklerini görüyoruz. Bu karakterler resimler çiziyor, yeni bir dil öğrenip çeviriler yapıyor, aktif bir şekilde öğrenmeye ve çalışmaya vakit ayırıyorlardı. C. Bronte, bu dönemde erkek yazarlar tarafından kaleme alınmış kadın karakterlerden çok daha farklı bir portre çizmişti. Kadınlar yalnızca balolarda bütün zerafetiyle baş gösteren, dikiş dikip piyano çalan, ana erkek karakterin aşığı olan süslü figüranlar olarak değil; bizzat kendi düşünce ve fikirleri olan, bu fikirleri geliştirmek için çalışan, okuyan, öğrenen zeki ve etkin karakterler olarak tasvir edilmişti. Kitabın dili de oldukça yalın ve akıcıydı. Altı yüz küsur sayfa bir çırpıda bitti. Sonu beni tam olarak tatmin etmese de okuyucuya geçirilmek istenen tüm duyguları çok derin ve yoğun bir biçimde hissettim. Kitabı elime aldığım an favorilerim arasına gireceğini hissetmiştim ki öyle de oldu. Charlotte Bronte da büyük saygı ve hayranlık duyduğum kadın yazarların -Mary Stuart, Jane Austen, Emily Bronte, Virginia Woolf, Halide Edip Adıvar ve daha nicesi- arasında yerini aldı.
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.