Spoiler!!!
İnanılmaz güzel bir kitap. Ön yargılarınızı yavaşça yere bırakın ve kendinizi şu güzel kitabı okumaktan mahrum bırakmayın derim ben. Benim uzun zamandır okumak için çıldırdığım bir kitaptı. Yazarın aynı kitapta Mevlana ve Shakespeare alıntılarına yer vermesi, aralarda Fight club repliklerine yer vermesi okurken çok hoşuma gitti. Sahra'nın Ahmet'in sevgisini anlamak istememesine kafayı yedim. Benim için hızlı duygu geçişleri olan bir kurguydu ve bu yokuş aşağı koşuyormuşum hissi verdi. Kitabın ortalarına kadar Sahra'yı seven karakterler arasında rakipsiz olarak gördüğüm benim de Sahra ile ikisinin olduğu kısımlarda hayran kaldığım Ahmet'in gözümden ışık hızıyla düşmesini full HD hayal kırıklığıyla izledim. Ben seni tutuyordum Ahmet!!! Hüsran...Kitabın sonlarına doğru tüm karakterlere fazlasıyla bağlıyım, olayları yaşayan benmişim gibi benimsediğim sahraya kızgınlıklarım kırgınlıklarım varken; güvensizlikleri hayat kırıkları, yaraları, sorunlu ilişkilerini verilebilecek en yanlış kararlardan oluşan çözümleriyle dolu hayatına hüngür hüngür ağladığım, Her an düşme riski olan ip cambazlarını andıran Hanzade namı diğer Emir finale kalmıştı. İşte kitabın bu kısımları tam olarak karanlık olduğu için gözümü açma gereği duymadığım bir tünelde yürümek gibiydi.
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.