Ölüm; belirsizlikler içindeki en belirsiz şey. Ne başı, ne sonu, ne sonrası... Herkesin başına geleceğinin tam olarak bilindiği ama kimsenin kendine yakıştıramadığı bir son. Ölümü beklemek mi daha zor, aniden olması mı? sorusu aklıma sıkça geldi. Hele ki yaşamak istediğin hayatla yaşadığın hayat arasında bir uçurum varsa ölüm korkutucu olabilir. Ölümden korkmak inançlı olmak ya da olmamakla alakalı mı bilemiyorum, bence değil.
Ivan İlyiç kendini ölüme hazırlarken aslında ne kadar hazırlıksız olduğunu gösteriyor bize. Kim buna kendini hazırlayabilir orası meçhul. Hayatının çoğunda sevilmediğini ve sevmediğini fark ediyor ki bu başa gelebilecek en kötü şeylerden biri. Umarım kimse sevmeden ve sevilmeden bu dünyadan göçmez diyerek noktayı koymak isterim.
"Ben varsam ölüm yok, ölüm varsa ben yokum." Epikuros
·
57 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İncelemenin en sonunda yer alan söz Epikuros'a değil Aristoteles'e ait diye hatırlıyorum. Yanlış mı hatırlıyorum?
