Daha önce watty de başlarını okumuştum zaten. Kitap olunca da çok mutlu olmuştum çünkü meraktaydım. Kapak tasarımı ve renklerin uyumunu beğendim. Zaten önceden yazarın kalemine aşina olduğum için, okuması ayrı bir güzeldi. Vural aşk adam ya vallahi benim gözlerimin içine bakıp türkü söylese ben kendimi düşünemiyorum, iptalim yani ben . Onca şey olmasına rağmen pamuk kalpli Vural'ım her zaman çabaladı. Ama yaşadığı olaylara çok üzüldüm ya, aşk adamım neler yaşamış. Vural'ım da Vural'ım. Zeynep özgür ruhlu birtanem benim. Her zaman özgürlüğü için savaşmasına hayran kaldım. Çok fazla olay oldu, aşkımın başı beladan kurtulmadı. Mesela bir olaydaki yaşadığı şey ondan sonra gerçekleşen olayları okumak kalbime iyi gelmedi. Polis baskınıydı, kurtulmasıydı, korumaya alınmasıydı falan. Allah'tan Vural diye bir gerçek vardı yoksa Zeynep'i düşünemiyorum. Yanisi ikiliye bayıldım kısacası. Aşk ve tutku doluydular. İkisininde kayıpları ve acıları olmasına rağmen dimdik ayakta kaldılar. Gurur duyuyorum onların adına. Bazen onlara kızdım bazen onlarla üzüldüm bazen ise sevindim. Öyle bir şeydi benimkisi. Yan karakterleri ise ayrı sevdim tabi sevmediğim karakterlerde oldu tabi ama en çok sevdim dhdhd Oğuz, Eser, Tahir... Mahalle kurgusu severler kesinlikle bayılacak. Başta okurken bir karamsarlığa kapılmıştım tabi ama herşeyiyle benim için güzel bir okuma oldu. Onca acıya, kötü olaylara rağmen ikisinin mutlu olmasına sevindim. Son olarak türü sevenlere önerimdir.
"Kurulan her düş, yaşanacak bir kâbusun esiriydi.”
Zeynep Kızıl, ailesi öldüğünde içinde bulunduğu şehrin karanlığa gömüldüğünü düşünmüştü. Zorlu geçen hayatı, amcası tarafından geri dönülemez bir yola saptırılmıştı ve o şehrin, karanlıktan ibaret değil de bir yıkımdan fazlası olduğunu yaşayarak öğrenmişti. Hayatının yıkık dökük kalıntılarıyla bir başına kaldığındaysa her şeyin bittiğine emindi, onun için bir umut yoktu.
Ta ki görevi için onu kurtarmaya gelen o adama kadar… Vural Alazoğlu, onun için bir fırtına gibiydi. Kalbini kasıp kavuran hoyrat bir fırtına...
Geçmişine acı çalınmış bir adamdı Vural. Onu ayakta tutan tek şey işiydi. Yurt dışına kadar uzanan şebekeyi çökertmek için Zeynep’i kurtarmakla görevlendirildiğinde tüm dengelerin değişeceğinden habersizdi.
Kaderin planladıkları, bildikleri her şeyin temelini hızla çürütüyordu. Çünkü aşk bencildi, ne yaralı geçmişlerine ne de acıyla dolan yüreklerine saygısı vardı.
"Ben seni tüketirim, ben seni yeşertemem Zeynep. Sen benden yeni filizlenen bir çiçeği koparıp atmamı istiyorsun. Yapamam Zeynep. Bunu sana da kendime de yapamam."
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.