Ne Kadar Benziyoruz Her Şeye
Hiçliğimizin adını, ne kadar zor alıyoruz anlıyoruz? anlamlamalandırmadığımız metaları; korka korka, acının merdivenlerini tırmanıyoruz.
Bastırılmış ayları alıp, koynumuzda karalamalar dolusu şiirler ısmarlıyoruz.
Şimdimiyiz göç ediyor geleceğimizinden, geçmiş olma lüksünü dahi alıyor ellerimizden; “katlanmışlara” birer raf arıyoruz içimizden; mevsimlik kaldıran gereklilikler gibi çöküyoruz yolculuğuna içimizin.
Zaferle çıkmış, mağrur edalarımız altında boy göstermekten çatlıyor aynası geçmemişimizin.
Oysa baştan, yenik ve savunmasızdık.
Bin tecrübeye dahi, değişmezlikler barındıran “benzerlerimiz”
vardı içimizde.
Anladım ki! biz ne kadar
benziyoruz hiç şeye…
Duygunun Senfonisi
Zeliha Koç
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.