Gönderi

Friedrich Nietzsche, bir sabah şehir merkezine doğru yürürken, yürümediği için faytoncu tarafından kırbaçlanan bir at gördü. Hayvancağız, aldığı kırbaç darbelerinden ötürü bitkin düşmüş, kendini yere bırakmıştı. Nietzsche, hızla faytoncunun yanına gitti ve ona mâni oldu.Ardından çökmüş at'ın yanına gitti ve ona sarıldı.Ağlamaya başladı. At'ın gözlerinin içine baktı. Bazı kaynaklar bu esnada Nietzsche'nin, ''Anne ben bir aptalım.'' diye mırıldandığını yazar.Ardından Nietzsche, bilincini yitirdi ve zihni sonsuza kadar sürecek bir değişime uğradı.Nietzsche, bir daha hiç eskisi gibi olmadı. 10 yıl boyunca akıl hastanesinde, kimse ile tek kelime etmeden yaşadı ve hayatını kaybetti.ve son olarak yazıyı Nietzsche'nin en sevdiğim cümlesi ile bitirmek istiyorum. Nietzsche der ki; '' Yaşamak, acı çekmektir. Hayatta kalmak ise, bu acıda bir anlam bulmaktır. '
·
136 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok ilgimi çekti bu durum. Kaynak öğrenebilir miyim acaba ?
KAYA
Gönderi Sahibi
Friedrich Nietzsche'nin ‘Torino Atı’ olayı, Nuova Antologia'nın 16 Eylül 1900 günlü nüshasında yayımlanan imzâsız bir makale kaynaklıdır. Erich Friedrich Podach da, 1930 yılında, bu olayı biraz daha ayrıntılı olarak bu metin şeklinde düzenlemiştir .