İlk defa Glenn Meade okudum. Başta bir casusluk hikayesi. Ama öyle vurdulu kırdılı değil. Casusluk olayının gerçek yönleri ile. Ancak çok basit ve sıradan anlatıldı olaylar. Derinlik yok kitapta. Hele ki karakter oluşumlarında yazar epey cimri davranmış. Ancak kitaba şu açıdan bakmak gerekiyor. Bunun bir tarihi roman. Pek fazla edebi beklenti olamaz. Değil mi? Yazar tarihi bir olayı düz, bir makalede ile anlatmak yerine roman dediğimiz edebi yola başvurmuş. Kitabın iyi yanı dilinin akıcılığı. 600 sayfa göz korkutmuyor. Ben yazarın üslubunu pek beğenmedim açıkçası.. Çoğu şey klişe geldi baba. Karakterlerin "Oww Aman Tanrım Jack. Olamaz." gibisinden konuşmaları ve her olaya böyle yaklaşmaları bana üçüncü sınıf geldi. Ancak Meade çoğu casusluk hikayesinden güzel yazmış. En azından saf aksiyon değil. Bir de savaş dönemini anlatıyorsunuz. Kitapta bu duyguyu hiç yakalayamadım. İnsan biraz o duyguyu verir. İnsan psikoloji hep üstün körü anlatılmış.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.