Sanırım yaşamak için öldük,mutlu olabilmek için katil olduk.Bir şeyleri değiştirmek adına attığımız her adım ilk adıma götürdü bizi.Ama ne zaman düşsek kaldırırdık birbirimizi.Artık düştüğümde yanımda yoksun Eflal.Seni o enkazdan kurtaramadım.Mekanın cennet olsun canım arkadaşım.Senden geriye anılarımız kaldı,onlarda senin gibi sonsuz uykuda. (17/02/23 güncesinden)
Artık sıradan dümdüz bir insan olmak istiyorum,mutluluk hayalleri cok ucuk geliyor. Öfke ve anksiyete krizlerimden kurtulabildiğim gibi kurtulmak istiyorum bu kara lekeden.Az kaldı tertemiz geleceğim mezarına