68 IQ ile tertemiz doğmuşum. Moron, idiot, embesil, geri zekalı gibi türlü türlü sıfatlar arkamda önümde, yaftalanmışım 32 yaşıma kadar. Türlü türlü zorbalıklak, aşağılamalar, istismarlar...Alay edip bana gülüyorlar ya, ben de onlara gülüyorum, seviyorlar sanıyorum beni, seviyorum arkadaşlarımı, mutluyum...Para verip almadığım gibi, zeka verip de satın almıyorum sevmekleri mutlu olmakları...
.
Kız kardeşim olunca annem istemiyor beni evde, önce engelli bakımevine gönderiliyorum, sonra bir fırında çalışmaya başlıyorum, tuvaletleri en iyi ben sürtüp, yerleri en iyi ben siliyorum. Sonra bi ameliyata ikna ediyorlar beni, Algernon adlı deney faresinde işe yaramış, öyle bir akıllı öyle bir zeki olmuş ki, tüm labirentleri tekte geçebiliyormuş. 185'e 200'e kadar çıkartıyorlar benim göstergeyi, ailenin değil dünya alemin zeka küpüyüm artık:) Bu sefer de mutluluğu kaybediyorum, bilincine varıyorum anılarımın, geçmişimin, yaşantım boyunca bana yapılan zorbalıkların...
.
Ben dilim döndüğünce girişini yaptım kitabın, şiddetle de tavsiye ediyorum. Konusu, kurgusu, kitabın başlangıç dili, sonrası, kapanış dili, her şeyi dört dörtlük. Küçük ve aptal Charli' yi bir kaç günde olsa alın hayatlarınıza, kiminiz çocuğu, kiminiz kardeşi, kiminiz Charli' nin ta kendisi olarak...