Okuyup bitirdikten sonra, daha geniş bir perspektiften olaylara bakacak olursam.. İnsanların rol üstlenmekten önce(anne,baba,eş) birey olduğunu unutmamak gerekiyor. Her zaman bir eş (örnek)olarak o duyguyu barındırarak değil de bir insan olarak karşıdaki insanı dinlemeyi öğrenmek gerek. Kitap güzel bir kısımda ön yargıya da değinmiş. Tanımadıklarımıza karşı olan hariç, sevdiklerimize bile o kadar ön yargılıyız ki. Duyduğumuzu ya da gördüğümüzü hemen kabullenmeye. Sorgulamadan üstünde baskı kurmaya. Ondan sonra öğrenilen gerçeklerin altında ezilip büzülmeye. İnsanlar zihnini, zihnine giren düşünceleri kontrol altında tutması gerekiyor yoksa ileride yaşanabilecek bombardımanların sorumluluğunu alamayacak kadar yorgun olacaklar. Hisler, yaşantılar, karmaşıklıklar tamamen gerçek hissettiriyor. Güzel bir hikâyeydi,bitti.
·
195 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.