Bu kitaba bir şekilde çoğu kişi denk gelmiştir diye düşünüyorum. Günümüzde yazılan kitaplardaki sıkıntı bana göre gerçekten başarılı bir kitap mı yoksa popüler kültür tarafından şişirilen bir kitap mı ayrımını yapamamak. Bunun için de en doğru yol o kitap sizde merak uyandırıyorsa okuyup kendi süzgecinden geçirmek olmalıdır. Ben de bu kitaba ister istemez öyle bir önyargıyla başladım. Ancak başta belirtmem gerekir ki klasik kişisel gelişim kitapları gibi bir kitap değildi.
Yazarımıza baktığımızda roman kahramanı gibi uzun bir süre reklam sektöründe çalıştığını görüyoruz. Daha sonra ise birçok eğitime katılarak zihin ve nefes üzerine çalışmalara katılmış. Kendi dönüşümünü yaşadıktan sonra bunu herkese anlatmak istemiş ve bu alanda çalışmalara başlamış.
Kitabın içeriğine çok fazla girmeyeceğim. Kitapta kendini yıllarca zihninin ürettiği sahte kimliklere inandıran ve daha sonra dönüşümünü sağlayan bir kadının hikayesini okuyoruz. Bu hikayeyi okurken başlarda ona ne kadar sinirlensem de kitabı bitirdiğimde buna hakkım olmadığını düşündüm. Bunu şu alıntıyla daha iyi açıklayabilirim. "Suçlu yok hiçbir zaman. Sadece inanılmış olanlar sonucu yapılmış bilinçsiz seçimler var. En yargıladığımız insanın dahi inandıklarını bir an olsun inansak, aynen onun gibi davranırız. İnançlarımız neyse oyuz çünkü. Mesele şu ki, zihnin elinde neye inandığımızdan habersiz savrulup duruyoruz."
Bilinç, bedenimiz, nefesimiz, zihnimiz bunları anlamak; hayatta büründüğümüz sahte kimlikler, bunlara inanıp güzellikleri kaçırmamız gibi konularda çok güzel bilgiler veren bir kitap ve benim severek okuduğum, faydalandığım bir kitap oldu.
"Bir insanın bir insana ya da hayvana ya da herhangi bir şeye zarar verme ihtiyacını, bu ihtiyaca sebep olan korkuyu, öfkeyi, sapmayı çözemediğimiz sürece, bunu dönüştüremediğimiz sürece dünya bize beklediğimiz adaleti, beklediğimiz güzel görüntüleri sunamaz."
"Tek bir soru, niyet yeterli: "Ben şimdi ne yapabilirim?" Bu soru öylesine büyük bir güç içerir ki, her şeyi değiştirir Mina. Çünkü seni problem alanından alır, çözüm alanına odaklar. Zihin, zevzeklikle uğraşacağına, anda akıl olarak çözüm için çalışmaya başlar ve odaklanma arttıkça hooop gelsin olasılıklar. Deneyelim mi? Sor bakalım kendine bu soruyu, odaklan çözüm tarafına, neler olacak, neler çıkacak?"
"Şikayet kendi oluşturduğun tatsız gerçekliğe, bir başkası ya da başkalarının sebep olduğu palavrasına dayanmak, bu sebeple kendine acımak ve kendin yetmiyormuş gibi, bu ne kadar kurban olduğun masalına karşındakini de inandırma çabasından başka bir şey değildir."
"Her şey geçici bu alemde. Acı da, hüzün de ve bunlar gibi istemediğimiz her duygu da. İçinden geçebilirsek, onu getiren anlarla birlikte geçip gidiyor, er ya da geç. Ama direnirsek acı ve ıstıraba, hüzün koyu bir karanlığa dönüşerek yapışıyor varoluşumuza. Bu nedenle cesaretle kendimizi açmak gerekiyor yaşamın her an getirdiği farklı deneyimlerde oluşan duygulara."
·
596 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.