Hiçbir şekilde klişe bir başlangıç ile başlamak istemiyorum ama bazen gerçekten insan ne diyeceğini, kelimelerini hangi satıra koyacağını bilemiyor. Bu kitap ile on dört yaşımda iken tanışmıştım henüz çok daha körpe çok daha incinmeye müsait olduğum zamanlardı. Şimdi on yedi yaşımdayım ve bu kitabı üçüncü kez bitirdim. Henüz daha on dört yaşındayken kitabın baş karakterinin içimde uyandırdığı bazı arzular, sevinçler vardı. O yaşımda karar verdim ki saçlarımın uçları mavi olacaktı, kuzey ışıkları benim için bambaşka bir evren, diyar olacaktı. On yedi yaşıma girmeme aylar kaldı ben başardım. Biricik G -burada kitabın baş karakterinden bahsediyorum.- birilerine ulaşmayı gerçekten başardı. Hayata sımsıkı tutunmama, yaşamak için sokakta üç beş kuruş para kazanma umudu ile trafikte arabaların maskarası olan kirli yüzlü masumlar için umut olduğuna inanmama sebebiyet verdi. Belki de alacak son beş nefesim kalsa da bir şeyler için çabalamaktan vazgeçmiyorsam bu kitabın içimde yaşatıyor olduğu duygu seli sayesindedir. Elinize pembe balyozunuzu alın ve her şeye inat kaldırın. Bu kitabın belli başlı bir konusu yok. Benim için; kurtarılmak için bir insan eline ihtiyaç duyan ancak kendinden başkasının yardım elinin onu kurtaramayacağını anlamak isteyen, anlaşılmadığı için yalnızlığına gömülmek zorunda hissedenler için önemli bir yere sahip olacağına inandığım bir kitap.
·
171 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.