KAYBOLUŞ
üstündeki giysi gözünün renginde yürüyor yürüyordu arkasına bakmadan onu kaybettim bir kış gününde
yağmur yağmur yağmur yağıyordu durmadan
ölü taşıyan bir araba
araya girdi galiba
koştum koştum yetişemedim
sanki önümü kapatan bir sütundu zaman insanlar otomobiller dalgın habersiz zalim
alıkoyamadım onu meçhullere dalmaktan
boşunaydı artık çaba
boşuna mıydı acaba
dondum kalakaldım olduğum yerde
gözlerimi kaplıyordu duman duman duman
gönlüm ne geçmişte ne geleceklerde
bir mahkumdum görülmemiş bir cezaya
çarpılan
uğrayan bir azaba
sığmaz hesaba kitaba
1957
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.