Charlie Algernon'dan selamlarDuygu ve Düşünce
Her cümlesini okuduğumda koca bir boşluk oldu içimde. İnsanları anlıyor muyuz, dinliyor muyuz? Hatta özel gereksinimli ve zihinsel engeli olan bireyleri. Nasıl davranıyoruz? Onların her zaman masum küçük bir çocuk gibi oldukları hep aklımızda mı? Yoksa bu kadar iyi empati kuramıyor muyuz.?
Charly zekası her arttığında aslında hayatın bu şekilde o kadar da mutlu etmediğini görüyor. Bir şeylerin farkına vardıkça kalbi daha çok acıyor kırılıyor.
Aslında o zaman farkında olmak o kadar iyi bir şey değil mi? Farketmemek daha mı mutlu eder insanı?
Ve biz bu kitabı okuduğumuzda Charlie'nin dilinden günlüğüyle karşı karşıya kalıyoruz. Tüm duygularını, yaşadıklarını yazmış. Adım adım neler hissettiğini, duygularının zekasının gelişmesiyle nasıl değiştiğini görüyoruz.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.