(Payız)
Budaqların arasında
O qədər dərddən söz açır ki,
Küləklər.
Adamlar dağ kəndində
Səsindən tanıdılar payızı.
Heç kimdən yan keçməz,
Hətta ən adi günlərdə
Laqeyd olanlardan belə -
Belədir payızın ilk küləyi
Qəm səpər hər könülə.
***
Kim deyər, nədəndir?
Amma hansısa naməlum səbəbdən
Payız çağları
O məchul qüssə
Hamını hüznləndirir.
Deyin, nədən
Özümü yordum bunca
Hüznlə?
Olmaya, giley-güzarımdı
Payızı beləcə saraldan?
***
Elə hey baxıram!
Yox, ola bilməz,
Gözümə inanmıram!
Axı bu dünyayçün
Bu gecəki Ay çox işıqlıdır!
Hətta doğrusu da,
Axı təkcə mən baxıram...
Kim inanar ki mənə,
Adamlara bu gecəki Aydan
Sonra danışsam belə?
***
Buludu qovub
Tufan səs salır hələ də...
Gərək ki şam ağaclarında...
Yaşıl şüalar saçır
Hətta göy üzündə Ay da.
Xoruzlar
Bivaxt banladılar.
Hə, Ay gözqamaşdıran işığıyla
Bu payız gecəsi
Çaşdırdı onları.
***
Bax, indicə burdakı
Ay da batdı
Suyun ağuşunda.
Doğrudanmı, nohurda
Gizlənən dağlar varmış?