2 ci cilddəki həyəcan ara vermədən burda da davam edirdi. Hadisələr təsvirlər çoc uğurlu idi , sanki hər hadisə kitabı oxuduqca göz önündə canlanırdı. Lakin yenə də Drev xarakterini gözümdə canlandıra bilmirəm(sanki canlandırsam mükəmməlliyi gedəcək) . Yeşilin ürəyinin bu qədər hadisələrə dözməsi həqiqətən təəccüblüdür . Burda artıq birinci cilddən bəri gizli qalan bir sıra sirlər açılır . Nəyə görə ürəyin dəyərli olduğu, Yeşilin keçmişdə nə yaşadığı ,hətta Drev də artıq buları öyrənmiş olur. Emily xarakterinin cəsarəti hər dəfə bu obrazı daha çox sevməyimə səbəb olur. Əsərin sonunda hadisələr olduqca sürətli inkişaf edir , artıq hər şeyin kulminasiya nöqtəsinə çatdığını yəqin ki demək olar. Səbrsizliklə 4 cü cildi gözləyirəm.Və sonuncu cilddə yeni irq, cpsdəki məlumatlar daha çox ön planda verilsin çox istəyərəm.