Merhabalar bugün sizlere kehribar kitabının yorumu ile geldim. Kapak tasarımını sevdim ben, renk uyum vs güzeldi. Yazar kurguyu ilmek ilmek işlemiş nerdeyse, bu yönünü sevdim. Birde keşke aşk daha ön planda olsaydı. Başlarda sürekli artık olsunlar diye diye kitabı bitirdim djdjd. Cidden o bakışmaları, aralarındaki diyaloglar ve bir türlü içindekilerini söylememeleri beni delirtti. Yani şu inkar ve itiraf kısmı var ya orası biraz süründürdü ama neyse. Karakterlerin günlük hayattaki bizler gibi olması hoşuma gitti. Başta Efser karakterine çok sinir oldum. Sürekli Gencer ve ailesinin yardım teklifini geri çevirip duruyordu. Yaw kabul etsin gitsin. Efser'in en baştaki çekingen hallerinden eser kalmamaması beni sevindirdi ve hâlâ ailesi hakkındaki gerçeği merak ediyorum. Ziya karakteri ile yüzleşmesi ve ona karşı güçlü duruşuna bayıldım. Gencer karakterterine başta çok sinir oldum ama sonradan sevmeye başladım. Tibet karakterini nedense gözüm hiç tutmadı. Zaten babası başlı başına bela. Ben Tibet ve Berşan'ı shipledim ya djdjdj. İkisi harika bir ikili olur, uyumları müthiş . Yaaa Zeliha teyzeyi ben çok sevdim. Kadın çok tatlı, sevecen ve anlayışlı. Keşke her anne ve insanoğlu onun gibi olsa. Tufan bey de çok sinirli be ulen dur bir ya kız sanki bir şey yaptı. Fatih amcadan da o yaptığı şeyi beklemezdim. Kızı resmen harcadı ya. gerçi onunda haklı sebepleri vardi ama beklemezdim yinede. Yaptığı şey her ne kadar olumlu bir olaya vesile olmuş olsa da. Berşan, Zehra, Tibet, Batuhan... Hepsi kitaba ayrı hava katmış. Kitabın sonu hakkında bir şey diyemiyorum. Yazar yapmış yapacağını, bizi merakta bırakmakta üstüne yok. Her şeyiyle keyifli bir okuma oldu. Devamı için sabırsızlanıyorum. Türü sevenler için önerimdir.
·
141 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.