Merhabalar bugünün ikinci yorumu Zeynep Sey'in kayıp kitabı ile geldim. Psikolojik genç kurgu denilince ilk aklıma gelen yazarlardan biri kendisi. Yazarın gittikçe kalemini güçlendirdiğini düşünüyorum. Önceden de bu kitap iki kitap şeklinde basılmıştı ve ben bu versiyonunu daha çok sevdim. Benim için hikayeyi tekrar okumak cidden mutlu etti. Karakterlerini yaşadıklarını onlarla birlikte tekrar yaşamak bana keyif verdi. Karakterin kişilik bölünmesi olayını yazar bize güçlü bir şekilde aktarmış. Ayrıca başta ruhunun nasıl yaralı olduğunu anlıyorsunuz ve yazar o kadar güzel karakter gelişimini işlemiş ki, karakterterin nasıl iyileştiğini yavaş yavaş anlıyorsunuz. Karakterin sürekli ölümü düşünmesi benim biraz içimi kararttı ve onun için çok üzüldüm. Ayrıca günümüzde de yaşanan zorbalıklarında kitapta işlendiğini söyleyebilirim. Ezgi karakterinin yazar oluşu ve bu sayede insanlara umut aşılaması çok iyiydi. Karakterin depresif ve intihar meyilli oluşu beni o kadar kahretti ki. Ushan Yazgı karakteri en sevdiğim karakter olabilir ya. Birini sevmenin ne kadar güzel olacağını onunla anlıyorsunuz ve Ezgi'ye her daim destek olmasına bayıldım. Ezgi ve ushan ikilisini çok sevdim ya ve isterse up uzun bir bölüm olsun yine okurum. Asilkan karakteri için bir şey demek istemiyorum kendisi çok pislik biri. Okuyunca hepiniz anlayacaksınız. Zorbalık, aile içi problemler, hüzün, umut, aşk dolu bir kitaptı. Herkesin kendisinden bir parça bulabileceği bir kitap. Her şeyiyle keyifli bir okuma oldu. Türü sevenler için önerimdir.