“Sadece fikirlerinden dolayı ceza aldığını düşündükçe beynim çatlayacakmış gibi oluyordu. Elin kolun bağlı bir vaziyette, hüküm vericilerin iki dudağının arasında kaderinin yazılmasına tanık olmak en büyük çaresizliklerden biriymiş. Adaleti ararken bütün kapıların yüzüne kapanması insanı ne kadar da yorarmış.”
🩵Selam! Bugün belki yarım saat içinde kahvenizle aynı anda bitirebileceğiniz, etkisindense bir müddet çıkamayacağız bir biyografik roman hakkında düşüncelerimi paylaşacağım. 🩵
🩵 Nazım Hikmet’i, yani Mavi Gözlü Dev’imizi bilmeyen yoktur. Bu kitapta, Nazım’ın yaşadıklarının kısaca bir özetini (çünkü 100 sayfa) kardeşi Samiye’den okuyoruz. Savaş yıllarından, Nazım’ın Bolu’da Fransızca öğretmeni olmasına, Sovyetler Birliği’ne gidişinden, yazdığı eserler yüzünden hapis cezaları almasına kadar her şeyi bu kitapta okuduk. Ayrıca aşk hayatına ve Nazım’ın o ince düşünceli naif ruhuna da değinmiş Samiye. O kadar gözlerim dolu dolu okudum ki
🩵 “Bizi uğurlamak için ayağa kalktığında gözüme çok büyük göründün. Devleşmiş gibi geldin yani. İşte o an yükünün neden bu denli ağır olduğunu anladım. Sen bir devdin ve yükün bu yüzden çok ağırdı. Bu ağırlığın bedelini de hürriyetinle ödemeye başlamıştın.”
🩵 Düşünce özgürlüklerini yaşayamamış Sabahattin Ali, Nazım Hikmet, Kemal Tahir, Necip Fazıl ve daha nicesi. Hiçbiri, hükümden korkmadı ve kimsenin karşısında düğmelerini iliklemedi, diz çökmedi. Hepsine minnettarız. 🩵
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.