Siz hiç aç kaldınız mı? Hiç köle gibi çalışıp karın tokluğuna hak etmediğiniz koşullarda çalıştınız mı? Karnınını doyurmak için ne kadar ileri gidebilirsin? İşte bu kitap bu soruların cevaplarıyla dolu, bu yüzden okurken öykü okudum, deneme beklentim var ya da ufaktan hikayeye şöyle bir göz gezireyim deme. Deme okur, niyesini sorarsan altı çizili hayatın sivri köşelerinde yaşam mücadelesi veren insanları okurken büyük bir sarsıntı yaşayabilirsin.
Alınteri, bina dolusu insanın açlık mücadelesiyle yüz yüze savaş verdiği ama umutlarınında hiç mi hiç soldurmadığı (bazılarının demek daha doğru) topluluğu anlatıyor. Çamaşır yıkayanı mı, kendini istememsiz satanı mı, dilencilikle geçineni mi ne ararsan var. Ortak üç nokta var; kölelik, açlık ve sefalet... Brezilyalı işçi sınıfının yaşamları pekte iç açıcı, mutlu mesut, pak geçmiyor anlayacağın. Bu senin benim okumamıza ve belki de empati yapmamıza engel mi? Sanmam fakat sen yinede sıradan bir metin gibi kısa kısa, kafa yormaz diye düşünüp başlama bu kitaba. Etkiliyor, hatta bazen kötü ve buruk hissetiriyor. Nedenini hepimiz biliyoruz; gerçek bu insanların yaşadıkları ve maalesef sonda değil.
Dona Flor ve İki Kocasını okumuştum yazardan, diline alışık olduğum bir metin olduğu için hızlı ama içe dokunanlardan oldu. Okur musun böylesini? Bence okumalısın, farklı ırkların yaşadıklarını okumak bana göre insanlık dersi niteliğindedir. Sen ne dersin?
#alınteri #jorgeamado #selyayınları #selyayincilik
·
567 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.