Kendime ve kendine gelmek isteyen kişilere
O gün uyuyamiştım okul vardı ertesi gün uyanamamaktan korkmuştum beni uyandırirmisin demiştim ona olur demişti o gün erken uyandık hepimiz bir sallantı içinde ölüm korkusuyla ama ben kendime korkmadım mesela anneme korktum ona korktum bişi olur diye o gün bisi anladım o gece kardeşim dediğim insanla kavga edip uyuduk sabah gönlünü alırım okulda dedim alamadım :) kilometrelerce uzagimda herkes şimdi tüm sevdiklerim
Pişman olmuştum o günden sonra kimseyle aramı düzeltmeden uyumadım.
Şunu anladım depremden sonra kimseyi kırmaya değmez üzmeye değmez çünkü dünya gerçekten iki günlük o gece yarın sabah okula giderim diye uyudum sabah cehennem gibi bir yerde uyandım çok canım acıdı 3 gün su olmadan kaldık yağmur ses aranan kişiler enkazdakiler sokakta uyuduk
Bazen kırıyoruz ya hani birilerini veya bizi kırıyorlar ya o kırdığınız kişi yarın sizin yanınizda olamazsa? Sesini ozlersiniz kokusunu, gülüşünü bakışını bu hayat acımasız ve kimseyi kirmaya üzmeye değmez gurur yapmaya değmez ölürse pişman olup bı ömür o vicdan azabıyla yasayamazsiniz
Şimdi eğer çok imkansız değilse lütfen azıcık düşünün ve kırdığınız kişileri affedin sizi kıranlara yazın gurur yapmayın ölürsem pişman olmicakmisin diyin çünkü belki de bı dhaa söyleme fırsatımız olmayabilir :))
··
486 Gösterim
8 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
