Hayalkırıklığım
Caraval serisinden tanıdığım Stephanie Garber’den okuduğum ikinci kitap Kırık Bir Kalp oldu. Caraval serisindeki zengin hayal gücü ve evrene kıyasla bu kitabı biraz zorlama buldum. Yani sanki yazar “Ben bu işi bir kere yaptım, yine yaparım.” diye yola çıkmış gibiydi. Ama sanırım bir kere yapmak ikincide de aynı muhteşem sonucu alabileceğini göstermiyor.
Kurgu masalsı olmakla sıkıcı olmak arasında o kadar gidip geldi ki bundan yoruldum resmen. Fantastik bir hikâye okurken sıkılmam demek o kitabın cidden sorunlu olduğunu gösteriyor. Karakterler bazen beni çok şaşırtsa da bir süre sonra bundan da keyif almamaya başladım. Çünkü sanki kafa karışıklığıyla yazılmış gibiydiler. Kendi içinde tutarlı olmayan karakterler can sıkıyordu. Jacks mesela. Kitap bitmesine rağmen niyetini tam olarak anlayabildiğimi söyleyemem.
Ya da esas kızımızın üvey kız kardeşi Marisol’la olan ilişkisi. Kız kötü çıksa tamamdı. Çıktı da. Ama hemen bir sayfa geçmeden aklandı. Barıştılar. Sonra bir daha. Sonra sar başa bir daha barıştılar derken hop yine bir ihanetini öğrendik. İhanet kızın fıtratında olabilir kabul. Ben Evangeline’in sürekli ona kanmasına kızıyorum.
Sürekli bir lanet, kehanet ve sihir muhabbeti olsa da bana göre bunlar arasında güzel bir ahenk ve düzen yakalanamamıştı. İkinci kitabı pek merak etmiyorum.
Ayrıca Dex’e de bir sitemim var. Orijinal kapak bu kadar güzelken biz niye bu iç karartıcı kapağa maruz kaldık?
··
1.270 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.