Gecenin bi yarısında elime alıp okuduğum bi kitaptı . İvan İlyiç genç yaşlarında iş hayatında saygı ve sevgi duyulan bi adamken bir hastalığa yakalanıp ölümü an be an yaşıyor. Onun canını ağrılarından çok ailesinden görmediği şefkat acıtıyordu. Hayat gitgide artan acılar demek ; artan bir hızla en dibe , en korkunç acılara doğru uçmak demekti . Ve İvan İlyiç uçuyordu…
·
319 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.