kitabın yazarı bir kadın. ana karakter ise kadın düşmanı (mizojinik) bir erkek. kitap boyunca bir erkeğin monologlarından başta karısı olmak üzere tüm kadınlara dair çeşitli nefret söylemleri okuyoruz. kitabın hatrı sayılır kısmında ters psikoloji üzerinden haklı bir erkeklik eleştirisi sunulduğunu düşünüyorum. ama işin sinir bozucu tarafı, modern hayattaki duyarlı erkeği zan altında bırakacak ucuz bir erkeklik genellemesi de kitapta bizi buluyor. başta feminizm olmak üzere aktüel politik tartışmalara bir nebze dahi göz gezdirmiş bir erkeğin ağzına almayacağı ifadeleri sanki bir sabiteymiş gibi ona yükleyen rijit saldırılar ile karşılaşıyoruz. bu fazla yavan tarzın bir çifte standart barındırdığını düşünüyorum. mesela bu anlatının tam tersini kurgulayalım. bir erkeğin, kadın bir karakter üzerinden, kadınların erkeklere karşı uyguladığı nefret söylemlerini aktarmasını hayal dahi edemiyorum. ilk olarak bunların gerçekliğini tartışırız (haklı bir tartışma). ikinci olarak bir erkeğin bunu yazmaya ehliyeti olmadığını tartışırız. üçüncü olarak erkek ve kadın deneyimlerinin ontolojik ayrımını yaparak bir erkeğin kadın bir persona yaratıp ironik bir eleştirel zemin yaratmasının imkansızlığını konuşuruz. çünkü kadın deneyimi yalnızca kadının anlayabileceği bir şeyken, erkek deneyimi kamusaldır (!)
·
4.116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.