Masalın UyandırdıklarıDuygu ve Düşünce
Merhabalar:
Bu kitapla ve yazarı Arbil Hanım ile tanışmam tamamen o günün getirdiği bir şans ya da hayatın yönlendirmesi gereken bir zorunlulukla oldu desem yeridir. Ama iyi ki de o yoldan dönmedim ve bana anlam katan bir tanışma yaşadım. Önce yazarı Arbil Hanım'dan bahsetmek istiyorum; enerjisiyle konuşmasıyla ve bizi birbirimize çeken ortak yaramız ile tanıdığım en güçlü kadınlardan birisi oldu. Beni en çok "Yaram,ışık en karanlığına girsin diye içeriden açacağım kapıdır." diyerek kendi yarama farklı bir açıdan bakıp dışarıdan değil de içeriden aydınlatmam gereken bir ben olduğunu hatırlattı. İyi ki tanıdım kendisi, tekrar bir araya gelmek dileğiyle... Kitaba gelecek olursam, bir masal kitabı gibi görünse de aslında değil. Kendisini okumam benim 1 ayımı almış olsa da, kitap kendi zamanında kendini okutuyor bunu öğretti bana. İçeriğinde bulunan her bir masal sizi kendi iç dünyanızda farklı bir yerinizdeki noktaya götürüyor, geçmişinizde yaşadığınız bir olaya bugününüzde yaşayacağız bir ana çekiyor insanı, beni çok derinden etkileyen iki masalı oldu. Birinde çiçeklendirmem gereken bir geçmişim olduğunu fark ettirdi. Diğerinde bu benim en dokunulmaz yaram olduğunu ve şimdimi de etkilediğini fark ettiğim bir masal oldu iyileştirmem gereken oraya doğru yolculuğa çıkıp ordan da bugünümü aydınlatacak derin bir nokta. Rüzgarla sırt sırta masalıydı bu. O masalda iki alıntı beni uyandırdı. Birincisi; Şimdi, birileri uyansın, birileri uysun, birileri rüyaya yatsın
kendine dönmek niyetiyle hiç korkmadan." İkincisi ise "Öğrenmek zaten bildiğini fark etmektir. Yapmak onu bildiğini göstermektir. Öğretmek başkalarına senin kadar iyi bildiklerini hatırlatmaktır. Hepiniz öğrenensiniz, yapansınız, öğretensiniz."
Bence her yetişkinin baş ucunda bulunması gereken bir masal kitabı, hâlâ bu kitapla ve yazar ile tanışmayanlarınız var ise bir yolunuzu çevirin, kendinize dönmeniz dileğimle.
·
1 +1'leme
·113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.