Yayın ve çevirmen etkisi midir yoksa bu kitap için yeterli derecede odaklanamadığım için midir bilmem uzun zaman elimde dolaştı sonuç itibariyle verimli bir okuma gerçekleştiremedim. İlerleyen zamanlarda tekrar okursam farklı bir fikre kapılır mıyım bilmem, zaman gösterecek. Kitaba gelecek olursak bireysel psikoloji ekolünün kurucusu olan Alfred Adler tarafından yazılmış. Adler'in hayat hikayesine göz gezdirecek olursak 4 yaşına kadar raşitizm hastası olduğunu ve bunu takiben pnömoni anlattığını görüyoruz bunun izlerine ise kitapta sık sık rastlıyoruz. Kendimi çok iyi bir psikoloji okuru olarak tanımlamasam da şimdiye dek okuduğum gerek yetişkin gerek çocuk psikolojisi kitaplarında rastlamadığım bir nokta olarak çocuklukta geçirilen organ eksiklikleri ve Adler'in de çocukken geçirdiği türden rahatsızlıkların çocuk ruhuna intikali ve yetişkinlikte hangi karakter gelişimlerine evrildiğine kitapta çokça yer verilmiş.
Kitapta bahsedilen bence ana temalardan bir tanesi de Adler'in kendi cümleleriyle şu şekilde ifade edilebilir " İnsan doğasının ruhsal bağlamından ve ilişkilerden izole edilmiş tek bir olayla asla öğrenilemeyeceğine dair önemli savımızı ortaya koyduk. Bu nedenle aralarında mümkün olduğunca fazla zaman olan iki olayı karşılaştırıp ikisini bütüncül bir davranış örgüsüyle bağlamamız çok önemlidir.
İncelememi sonlandırmadan değinmek istediğim bir diğer konu ise Adler "in şu cümleleridir : İnsan karakteri ahlaki yargılama için asla temel değildir, insanın çevresine ve içinde yaşadığı topluma olan ilişkilerinin dizinidir. Bu noktada kimin sözü olduğunu hatırlamamak beraber bu satırlar " gerçekten iyi bir insan mısınız, yoksa kötü birisi olacak bir fırsat elinize geçmedi mi ? " minvalinde çok sevdiğim bir sözü aklıma getirdi .
Beğendim mi beğenmedim mi bilmiyorum ama bitti .
Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim .
·
222 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.