Mesut cihan Demirel'in üç kitabını okuduğumda nerdeyse üç kitap içinde benzer cümleleri kullandım beğenip beyenmediğimi bile anlamakta zorluk çektim bazen sıkıcı ve anlamsız gelen o his nedense kitabı da yarım biraktirmayacak kadar bir meraka dönüşüyor üslup olarak kaba bir dil kullanması rahatsız edici olsada bazen insanın kendine bile itiraf edemediği karanlık bir tarafının olduğunu kitabı okuyunca kabulleniyorsun