İçeriğe değinmeden yazamaz oldum, spoiler içeriyor olabilir.Edebiyat-Düşünce
Kitap okurken konunun benim için en önemli mevzu olduğunu bir kez daha net bir şekilde anlamış bulunmaktayım. Şu kitabı okuyup etkilenen, “Ah , ne sevgi ama!” diyen oluyor mu merak ediyorum. Kabaca hissimi anlatacak olursam; şiştim. Anlatımı akıcı, dili güzel tamam iyi hoş ama başta akıllı bir adam olarak gözüken Werther o aklını nerede bıraktı? İlk sayfalarda Werther’ın hayata dair harika tespitleri vardı. Gerçekçi gözleme bayılırım ki çoğu da öyle mantıklıydı. Sonra aynı baş karakter duygusallaştı. Bu duygusallık insanoğluna iyi gelmiyor arkadaş. Sonra da saçmalıklar başladı işte. Sevdiğine ulaşamadıkça öyle acılar, böyle dramlar falan filan. Hayattaki tek amacımız bu mu yani? Niye varlığını başka bir şahsa bağlamak istesin insan ? Kendi kendine var olamıyor musun? Zayıflık olarak görüyorum. Mantıklı, makul karakterlerin zayıflık göstermesine de tahammül edemiyorum. O yüzden Werther’a sinirliyim. Aptallık etme, sen bir hukuk stajyerisin diyen de çıkmadı ki.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,3bin okunma
··
143 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
