Yollarda okuduğum kitaplar ayrı bir iz bırakıyor hep bende. Babamın Yeri de Heidelberg yolculuğumda eşlik etti bana. Annie Ernaux'ten okuyabildiğim ilk kitap oldu bu. Geçtiğimiz hafta yazarın Kürtaj kitabına başlayıp ağırlığı sebebiyle devam edemediğimden yarıda bırakmıştım. Belki daha doğru bir zamanda devam ederim bir ara. Neyse, Babamın Yeri'nden bahsediyordum. Yazarların bir yakınlarını anlattıkları kitapları çok biricik ve etkileyici buluyorum. Babamın Yeri de çok kişisel yerlerden yakaladı beni. Kitap biraz daha uzun olsun isterdim sanırım bu sebeple. Ernaux küçük anları birleştirip büyük bir portreyi başarıyla çizmiş.
Babamın Yeri'yle Annie Ernaux hanımın edebiyatına giriş yapmış oldum. Boş Dolaplar'ın ve Seneler'in her yerde övgüsünü duyduğum için bu yazarı okumaya devam ederim diye düşünüyorum.