Yakup kaygıları çok iken evinin yakınlarında bir kuyuya atılmış yavrusunu bulamıyor, yakınındaki varlığını hissedemiyordu. Çünkü kaygı hakikati net olarak görmesine engel oluyordu. Ama ne zaman kaygılarını attı, sabrı en had mertebeye ulaştı, streslerinden arındı işte o zaman çok uzak diyarlardaki Yusuf'un kokusunu almaya başladı.