Daha önce okuduğum Matt Haig kitaplarının (İnsanlar ve Gece Yarısı Kütüphanesi) aksine Zamanı Durdurmanın Yolları yavaş akan bir kitap. Özellikle de ilk yüz sayfası çok yavaş akıyor. Ardından olaylar hızlanıyor ve kitabın nasıl bittiğini anlamıyorsunuz bile.
Diğer kitapları okurken eğlenmiştim ama bu kitapta hüzünlendim diyebilirim. İlk olarak kitabın arkasını okuduğumda tarihe tanıklık etmenin eğlenceli olabileceğini düşünmüştüm ama kitabı okuduğumda farkettim ki bu bir lütuftan ziyade bir lanet. Yüzyıllarca yaşamak aslında tarihin kendini tekrar etmesi, anlamsızlaşan kalabalıklar içinde yalnız olmak, savaşlar görmek, hastalıklara tanık olmak demekmiş. Kitap ilerledikçe anlıyoruz ki, yaşamak demek sadece yemek yemek, uyumak ve nefes almaktan ibaret değil. Yaşamak demek yeni bir şeyler deneyimleyebilmek, ilerlemek gerilemek.
Kahramanımız hayatının çoğunu farklı olduğundan dolayı insanlardan korkarak yaşıyor. Kitabı okurken o yalnızlığı ve korkuyu hissedebiliyorsunuz. Bir yönüyle de hayat korkuya direnerek yaşayacağın anıların seni sen yapması. Kitabı bitirdikten sonra hayatınızı sorguluyorsunuz. Acaba korkuya yenik düşmeseydim neler yapardım, nerelere giderdim, neler başarırdım.
Aslında her gece uyumadan önce düşünmemiz gerek. Ben bugün sadece nefes mi aldım yoksa gerçekten hakkını vererek yaşadım mı?
·
211 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.