“Ah dünyanın en zeki ama en vahşi ve bencil mahluku insan bunca bilimsel devrime rağmen yeryüzünde demek hâlã viruslerle savaşıyorsun!
Oysa asırlar boy birbirinizle savaşacağınız, zamanınızı, enerji ve imkanlarınızı dayanışmaya, bilime, sanata ayırabilseydiniz huzur içinde yaşıyor olacaktınız.” yazıyor bu kitabın 74. sayfasında.
Okurken altını çizdiğim pek çok yer oldu fakat üstteki alıntı en haklı olduğunu düşündüğümdü. Ayşe Kulin’in hangi kitabını okusam her seferinde diyorum ki bu yazarın diğer tüm kitaplarını okumalıyım. Yazarın kalemini sevmemin dışında bu kitap öyle sürükleyici, öyle bu zamandan ama aslında değil ki. Okurken sürekli çok iyi çok iyi diyip durdum. Dünya’nın tüm imkanları tüketilmişken, kendilerini feda eden bir gurup bilim insanı sayesinde barışa kavuşulup yeniden yaşanabilecek(yaşamak denirse) yer haline getirilen, fakat yine tipik insanoğlunun bencilliği neticesinde tarihin tekerrür ettiği bir evreni yaşıyoruz bu kitapta.. Ütopik gibi nitelendirebileceğimiz bir evrende aslında distopya yaşanıyor. Hem bilim kurgu hemde distopya tadında bir eser. Okuması keyifli, olay örgüsü şaşırtıcı, dili akıcı, çabucak biten bir kitap. Okusanız seversiniz bence.
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.