Gönderi

O kadar önemli bir konu ki! Her ebeveyn bu kısmı okusun isterdim.
Merkezin içimizde kalması, bebeğin/çocuğun "iç"ine dair her şeye saygı duymakla mümkün. Şöyle düşünün: Küçük bir çocuksunuz. İç realiteniz size doyduğunuzu söylüyor. Ama tanrı gibi gördüğünüz yetişkin, "Olsun, biraz daha yemeye çalış. Bunu yemen senin için daha iyi," diyor. "Demek ki bir bildiği var. Sorun bende herhalde," diye düşünüyorsunuz, yiyip yememenizden bağımsız olarak.
1000Kitap
·
105 Gösterim
1 Yorum
İç realiteniz size üşümediğinizi söylüyor. "Olsun, sen yine de bu hırkayı giy," diyor yetişkin. Sizin durumunuzla ilgili bir cevabı sizden daha iyi bildiğine inanıyorsunuz yetişkinin; çünkü o kişinin bakımına muhtaç bir çocuk olarak, zaten onu bir tahta yerleştirmişsiniz. Tahtından inmesi gereken yetişkin, bu gibi "yukarıdan", çocukla ilgili bilgiyi ondan daha iyi bildiğine inanan yaklaşımlar nedeniyle oradan inemiyor.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.