Düşkün olmayanı olmaz insanın....
Üç semavi din de insanın yeryüzündeki mâcerasını bir yenilgi anlatısıyla başlatır, Adem-Havva anlatısıyla.
Bu yenilgiyi bir başka yenilgi izler: Kabil hikâyesi.
Sonra zaferler gelir, birbiri ardısıra galibiyetler ve mağlubiyetler.
İnsanoğlu bu süreçte, bütünlük dairesinin bazen tepesine çıkar (kemâl), bazen dibine düşer (zevâl).
Nitekim zavallı kelimesinin kökeninde zevâlin bulunması ve düşkün anlamını taşıması, hiç de sebepsiz yere değildir. İnsan zavallı (düşkün) bir varlıktır. Çünkü öncelikle bu dünyaya düşmüştür ve düşüşü bu dünyada da hâlen devam etmektedir.
Komik olanı şu:
Bazı insanlar sadece bazı insanların zavallı (zeval'lı) olduklarını düşünüyorlar. Oysa bütün insanlar zavallıdırlar.
Senin anlayacağın ey talib, düşkün olmayanı olmaz insanın!
··
109 Gösterim
1 Yorum
Ben de talibim; bu tablo mutluluk senaryosu . .
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.