"Seni affettiğim gün şehadet haberin bana ulaşsın Alp Arslan."
Kitabı öven o kadar çok kişi gördüm ki ( bir de asker kurgusu) ( en sevdiğim) başlayayım dedim. Ama okumakta o kadar zorlandım ki . Bende mi sorun var acaba diyip tekrar baştan okudum. Ama maalesef bir türlü sevemedim. Yazım dili bence zorlayıcıydı. Cümleler çok zor okunuyordu ve devrik cümle çok vardı. Yani bu yüzden sevmemiş olabilirim çünkü atlayarak anca bitirdim.
Şimdi kitabımızın konusuna gelirsek baş karakterlerimiz Jülide( doktor) ve Alp Arslan (asker) bir gün barda tanışıyorlar. Birbirlerini orada görünce etkileniyorlar . Jülide karakterimiz Alp Arslan barut koktuğu ve annesini kokusuna benzediği için etkileniyor daha çok( Çünkü annesi de asker).Sonra bir pansiyona girip birlikte oluyorlar. O geceden sonra zaten karşılaşmayız diyorlar ama kader sağolsun bir araya getiriyor onları. Jülide gönüllü olarak asker olan bölgede doktorluk yapmaya giderken bir de ne görsün Alp Arslan karşısında. Evet hikayemiz böyle başlıyor. Kitap daha da ilerleyince Alp Arslan ' ın hal , hareketlerini hiç sevmedim. Her fırsatta Jülide ' ye hafif meşrep bir kadınmış gibi davranması beni çileden çıkardı. Yani hiç ısınamadım. Bir de Jülide ' nin arkadaşı mert de çok seviliyor. Ama bana göre hep bir triplerde küfürsüz cümle kuramayan biriydi.
Bir de sevmediğim diğer nokta çatışma birden çıkıyor kim bunlar terörist mi başka bir şey mi hiç belli değil. Sevmediğim diğer nokta her sahnenin aşırı uzatılması. Birbirleriyle konuşuyorlar en az on sayfa denizde yüzüyorlar on iki sayfa. Yani bana göre bazı yerler aşırı uzatılmış. Kitapta sevdiğim tek şey Jülide karakteriydi. Annesiz babasız büyümesine rağmen çok iyi bir karakterdi. Annesi var ama sadece işine vakit ayırmış babası ise annesinden boşandıktan sonra onlarla asla ilgilenmemiş.Benim kitapta sevmediğim çok yer oldu ama sevenler de haklı yani bir yandan. Asker kurgusu seviyorsanız kesinlikle okumanız gereken bir kitap.
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.