Merhabaa Gecenin Hikayesi serisini yeni bitirdim ve uzun zaman sonra bir inceleme yazmak istedim bu bir seri yorumu yeri geldiğinde spoiler olan kısımları belirteceğim. Öncelikle serinin deri ciltli özel baskıları çıktığında çok beğendim ve almak istedim ve seriyi sevip sevmeyeceğime emin olmak için ilk kitap olan Aylema'yı wattpadden okudum. Okurken açıkçası Maya'ya çok da bayılmadım, evet hayatı zor ama alıştığımız güçlü kadın karakterler yerine her şeyden kaçmaya çalışan ve Doruk'un mavi gözlerine sığınan bir Maya okumak sinirimi bozdu. Tren bölümüne değinmiyorum bile. Bütün kitap böyle gidince serinin kalanı konusunda kafamda soru işaretleri oluştu ancak ng benim en sevdiğim türk yazar ve ona güvenmeye karar verip kitapları satın aldım.
İkinci kitapta biraz rahatladım ve daha az sinirlenerek okudum Maya farkında olmasa da artık mavi gözleri bırakıp karamel gözlere odaklanmaya başladı. Aşeka'yı adının anlamıyla, rengiyle ve benim için can alıcı olan 3 bölümüyle Aylema'dan kat kat fazla sevdim. Seriye de çok güzel alışmış oldum. Zaten bu kitaptan sonra da Maya'nın karakteri gelişmeye ve güçlenmeye başlıyor bence.
Üçüncü kitap olan Dora, Maya'nın artık güçlü durduğu ama beklemediği yerlerden gelen büyük darbelerle yerlebir olduğu kitaptı. Çoğu gizem bu kitapta gün yüzüne çıkıyor, Maya artık kimle savaşması gerektiğini anlıyor.
Son kitap ise gerçekten final kitabına yaraşır şekilde ilerliyor özellikle son 200 sayfada hem mutluluktan hem üzüntüden durup durup sürekli ağladım. Yüzüm gözüm şişmiş halde inatla okumaya devam ettim. Maya'nın gücü, yapmak zorunda kaldığı şeyler, Fetih'in pes etmemesi ama elinden bir şey gelmemesi, kayıplar ve bilinmezlik.
Biraz dağınık oldu ama kitaplar hakkında düşündüklerimin bir kenarda durmasını istedim, spoilersız incelemeyi de başardım sanırım. Her neyse Fetih Yargıcı gibi bir karakteri tanıdığım için mutluyum. N.G. Kabal'ın şu ana kadar yazdığı serilerin hepsini okuduğum için de gururluyum. Kitap dolu günler diliyorum.
··
384 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
