Döneminin ünlü yazarı R. adlı karakterimize kendinden vazgeçercesine hatta taparcasına körkütük aşık olan küçük bir kızın onunla tanışmak ve sonrasındaysa daha fazlasını isteyip arzularına ve tutkularına kapılıp kadınlığa terfi edilene kadar başından geçen sahneleri adeta gözümüzde canlandırırcasına anlatıyor Zweig.
Dikkatimi çeken bir nokta ise , bunları hikayenin adından da anlaşılacağı gibi “bilinmeyen bir kadının mektubu “ kendisinden bihaber olan , tanımayan hatta mektubunu yazarken de bu hanımefendinin adını ne R. ne de bizim bilmemiz imkansızdır.
Bir gece , R.‘den olan hasta çocuğunu kaybeden bu hanımefendi oturup kendisini hiç tanımayan bu adama veda mektubunu son ve ilk kez yazarak hem kendini yaşatıp hem de öldürmeye karar veriyor.
Zweig , bu öyküsünde bizlere çok anlamlı ve bir kuyuya sarkıtılan su kovası misali duygular yaşatıyor.
~ Etkilenmemek elde değil!~
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.