Şiirlerde hatta genelde edebiyatta acıdan beslenilir. İmkansız aşklar, savaşlar, varoluşsal sancılar, anlam arayışları, mutsuz sonlar.. İyimserlik "polyanna" gözlükleri altındadır. Hayatın güzelliği, umudun varlığı sanki boş anlamsız şeyler gibi algı vardır. "Sahicilik" hakikat acıdan geçer (Schopenhaur, Nietzsche..).
Bana göre acı çekmek kolaydır mühim olan sevebilmek sanatı. İlhan berk şuana kadar okuduğum şairler arasında karamsarlığı en az olan sanatçı. Aşka, sevgiye ve özellikle erotizme yaptığı methiyeleri sevdim.