Sûre ismini 67 ayette geçen bakara kelimesinden alır. Bakara, inek demektir. Burada inek bir semboldür. İnek tevhid'in karşısında şirkin sembolüdür. Bakara suresinin ana konulardan biri olan İsrailoğulları, uzun yıllar Mısır'da köle olarak kalmış ve bu arada efendileri olan Mısır yerlilerinin putlarına tapmışlardır. Bu putlardan en önemlisi de Apis öküzü idi. Onlar tarafından öküz tanrının yeryüzündeki temsilcisi olarak görülürdü. Bu bilgiden yola çıktığımızda, israiloğulları'nın "mısır'dan hicret etmeleri, şirkten tevhide, kesretten vahdete geçişin sembolüdür. İşte bu surenin iniş zamanı da Müslümanların mekke'den yani eskiden taptıkları putların bulunduğu yerden Medine'ye hicretin ilk yılına tekabül eder. Adeta Müslümanlar Medine'ye geldiğinde onlara ilk hoş geldin diyen surelerden biri, bu sure olmuştur.