Eğer bir gün illa Anton Çehov okuyacağım derseniz Martı kitabını okuyun. Öyküleri biraz daha basit ve sıkıcı.
Kitap adını 155. sayfada yer alan bölümden almıştır.
Bu bölüm ise;
Ben asma katlı evi çoktan unuttum, fakat ara sıra çalışırken, okurken birden hiç bir sebepsiz yere penceredeki yeşil ışığı, aşık olduğum o geceyi, tarlalarda yürürken çıkardığım ayak seslerini ve ellerimi ısıtmak için nasıl ovuşturduğumu hatırlatırım. Yalnız ve üzgünken çok daha seyrek olarak; hatırladığımı, beklediğimi ve belki bir gün karşılaşabileceğimizi düşünürüm...
Missyuss, nerelerdesin? Asma Katlı Ev