---
Gecenin Hikayesi: Amelya - Bir Dörtleme Sonrası
Bir serinin sonuna gelmiş bulunuyorum ve bu yolculuk gerçekten unutulmazdı. Kitap, çok iyi bir konuya sahip ve yazar bunu ustalıkla işlemiş. Ancak, serinin finali benim beklentilerimi tam olarak karşılayabildi mi? İşte burada bir “eh işte!” demeden geçemeyeceğim. Karakterlere yaşattığı acılardan sonra, herhangi bir son beni tatmin etmezdi; hatta bir an mutsuz bir sona gideceğini düşündüm. Keşke öyle olsaydı…
Dört kitap boyunca anlam veremediğim bir detay ise Maya'nın Doruk’a olan takıntısıydı. Dördüncü kitaba gelmişiz niye hâlâ Doruk’tan bahsediyorsak, biraz bırakıp Fetih’e yoğunlaşma zamanı değil mi?
Maya ve Pars arasındaki bağı okumak son derece keyifliydi; ancak Fetih, bambaşka bir karakter. Onun gibi adamların sadece kitaplarda kalması gerçekten üzücü.
Kitapla özdeşleşen müzikler de aklımda kalacak. Cem Adrian'ın "Tanrı'nın Elleri", Orhan Osman'ın "Fırtına", Yaşar'ın "Kumral" ve dinleyeceğim her Fransızca şarkıda bu eseri hatırlayacağım.
Sonuç olarak, Gecenin Hikayesi: Amelya, içinde barındırdığı derin duygular ve karakterlerin yaşadığı karmaşık ilişkilerle dolu bir serinin kapanışı. Ancak son, daha fazlasını bekleyen okurlar için biraz daha tatmin edici olabilirdi.
·
4 +1'leme
·430 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.