Yazarın işlediği konu çok güzeldi . Hatta karakterlerim hayatına bakınca ağlayacağımı bile düşündüm ancak o kadar durağan, anlamakta zorlandığım cümleler vardı ki bir noktadan sonra ne okuduğumu sorguladım. Karakterlerin uzun uzadıya acılarına boğulmak bir noktadan sonra artık baygınlık verdi. Bazı noktalarda bence gereksiz uzatılmış kısımları vardı. Evan ve Shosh bir araya gelene kadar kitap çoktan yarıya gelmişti bile ve cidden boğucu gelmeye başlamıştı kitap. İkinci yarısı bir tık iyi gibi görünse de genel manada yazarın dilini pek beğenmedim. Şiirsel yakalamışı bir tık iyiydi ancak çok dolambaçlı cümleleri vardı. Bu kadar uzatmaya ne gerek vardı anlamakta zorlandığım bölümleri de fazlaydı.
Uzun lafın kısası konusu benlik olsa da yazarın kalemi hiç benlik değildi. Çok zorladı ve bittiği an derin bir nefes aldım.