İlhan Berk;
İkinci Yeni'nin kurucularından ve Modern Şiirin günümüz temsilcilerinden.. Necatigil' in deyimi ile 'şiirin korkunç çocuğu'
Kendisiyle ilk tanıştığım 'Ben Senin Krallığın Ülkene Yetiştim' şiiri okuduğum günden beri içimde aşamadığım, her karşılaştığımda beni alıp uzaklara sürükleyen, dönemini aşan bir başyapıt.
Hep bilmeme rağmen uzun zamandır toplu eserlerini okumak isteyip devamlı ertelediğim bir yazardı ve bu kitabı bitirdikten sonra neden bu kadar beklettiğimi sorgulayıp bir hayli kızdım kendime.
Eser, Berk' in 1976-1982 yılları arasında kaleme aldığı Atlas, Kül ve Deniz Eskisi'ni bir araya topluyor. Berk; dağa, taşa, kuşa, bitkilere, doğaya, şehirlere.. kısaca gördüğü her nesneye her canlıya bir anlam atfeden ve sihirli sözcüklerle şiirleştiren usta bir kalem. Özellikle de 'yüz' ile ilgili yazdığı satırlarda olağanüstü güzellikte teşbih sanatı kullanılmış, hayran kaldım. En çok Kül ve Deniz Eskisi bölümlerinden keyif aldım, Atlas bölümünde ise şairin kendi anılarına dalmışken uzun uzun tüm şehirleri dolaştım. Sindirerek, üzerinde dura dura okudum çoğu dizeyi, bazılarına dönüp tekrar tekrar bakmak ve yeni anlamlar keşfetmek için işaret bıraktım. Anlamakta güçlük çektiklerimin yanı sıra, özümsediğim ve kendimden parçalar bulduğum şiirler de oldu.
Özetle, ne kadar yavaş okumak istediysem de hızımı alamadım, bitsin istemedim hiç, bitirdim fakat doyamadım. Diğer toplu şiirleri 'Eşik' ve 'Akşama Doğru' okuyacaklarım listesine çoktan eklendi.
İlhan Berk bambaşka bir mevzu, henüz kendisiyle tanışmayanlara şiddetle tavsiye edilir efendim.
Bitirirken, kendi ağzından İlhan Berk;
Sen ki İlhan Berk yaşadın iyi kötü
Tanıdın otları böcekleri
Acıyı uzun
Gördün ihtiyar Avrupa’yı, çölü
Yürüdün aşkların üstüne
Aldın dersini
İnce uzun biri
Ağaçlara tutuna tutuna yürürdü rüzgârda
— Öptüm mü
Eğilir dinlerdim durdu diye soluğu
Sonra sen çayırlar ormanlarla karıştırdığım
Beyazım benim
Hâlâ düşer yüzüm
Ya sen ey kâğıt gibim
Seninle durdurdum ben zamanları
Geçtim seninle
Büyüdü seninle sessizce şiirim
Yani aşklar ki bir çocuğun yüzü gibidir ve hiç büyümemiş
Çifte intiharlar kurar o çokgüzel için
Hep başarısız
Yani biraz daha uzar boyu ve önüne bakar bütün resimlerde
Bütün resimlerde dünyaya yeni gelmek istiyor gibidir
Oysa gök boşanıyordur dışarda
Dışarda ısısal ölümü başlamıştır yeryüzünün
Ve ağmıştır dışardaki yeryüzü
Yani yavaş, sessiz bir ihtiyarlık şiirine çalışıyordur
Bütün kalemlerin uçları açık
Ve sıvalı kolları”
“Ben ki dikkatli bir su gibi yaşadım
Seninle ve küllerle.”
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.