Bellek ve zaman üzerine birçok kitap yazılmış olmasına rağmen, Gospodinov kullandığı dil ve biçimle özgün kalabilmiş. Yazarın çok ironik bir dili var. Kitaptaki karakter öncelikle hafıza sorunu yaşayan insanlar için geçmiş klinikleri kurar. Bu klinikler bireylerin hayatlarını aşar ve Avrupa devletlerince yapılan geçmiş referandumuna kadar gider. Özellikle bu referandum fikrini çok sevdim. Çünkü yazar bu bölümde aslında İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa tarihini anlatmış. Hatta kitabın bir yerinde şöyle bir pasaj var: “Bugün Avrupa’nın neresine bakarsanız bakın, sizi daima İkinci Dünya Savaşı’na götürecektir. 1939’dan sonra artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.” Gospodinov bu kitapta insanı zaman tüketip geçmiş üreten geçmiş makinesi olarak tanımlar. Bu metaforu çok sevdim. Bence okunması gereken, zihin açıcı bir metin.
·
128 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.