Bu kitabı okurken sinirden,üzüntüden ne yapacağınızı bilemeyebilirsiniz.Hele anlatılan açlık, insanı yediği yemekten utanır hale getirir.
Bize savaşlar nasıl anlatılmıştır bir hatırlayın. Kaybedilen ya da kazanılan topraklar,kazanan ya da kaybeden komutanlar,kahramanliklar,destansı zaferler,şehadet şerbeti içenler,vatan ve millet sevdası.....değil mi?
Siyasetçiler anlaşamaz, oturdukları yerden savaşa karar verirler.Devletler savaşır, ordular-askerler çarpışır,komutanlar zafer elde eder ama ölenler hep garibanlardir.Sehitlik mertebesine ulaşmak sadece garibanlar için midir?Vatan uğruna ölecek kişiler illa garibanların çocuğu mudur?
Bu kitapta yasanilanlarin hepsi gerçek.Çünkü yazarın kendi hayatı.Hikaye,I.Dunya Savaşı'nda ,Karadeniz'de geçiyor. Temel Reis,7 sene Yemen'de savaşmış. Tam da rahat edeceğim derken tekrar savaşa alınıyor. Sonra ,ailenin büyük oğlu Ali(daha 15 yaşında)gönderiliyor.....
Ve geride 6 çocuğu ile kalan anne ŞakireHasta çocuklarına bırak ilacı, yiyecek kuru ekmek bulamayan,sokak köpekleri ile yiyecek için kavga eden Şakire.Kimsenin yardım etmediği, şehitlik yardımı bile alamayan Şakire.
Bir yanda Şakire gibiler,bir yanda savaş zenginleri,askere bir şekilde gonderilmeyen kazık kadar zengin çocukları ,toklar ama gözü açlar..
Ve tabii Musa.(Hasan İzzettin Dinamo'nun kendisi).
Kitap,Trabzon'lu yazarın gerçek hikayesi. 2 tane devam kitabı var.
Ne Gazap Üzümlerindeki açlık, ne de Knut Hamson'un kitabındaki açlık bu kadar etkileyiciydi.
Bu kitap,savaş kahramanliklarinin değil, geride kalanların hikayesi.Anadolu'nun hikayesi. Savaşın gerçek yüzü
Mutlaka okuyun.Okuyanlarla yorumlarda buluşmak dileğiyle
#okudumbitti #kitap#kitapyorumu #kitapönerisi #savaş #savaşveaçlar #hasanizzettindinamo
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.