Selçuk Baran, hem bir çırpıda tüm eserlerini okumak istediğim hem de okumaya kıyamadığım yazarların belki de en başını tutuyordur. Eserleri o kadar içimizden ki okurken insanın kendisinden veya çevresinden bir parça bulamaması imkansızlaşıyor.
Anaların hakkı kitabında da bu hissiyatı veren dokuz adet öykü yer alıyor. Genel olarak içindeki tüm öyküleri sevdim ama özellikle birkaç hikayenin o durgun atmosferi beni tamamen içine çekti. Yazar öyle bir yazar ki suskunluğa hapsettiği karakterlerin çığlıklarını duyurabiliyor. En nedeni söylenmeyen dertleri bile bir okuyucu olarak anlayabilmek çok hoşuma gidiyor.
Kitabın içinde daha uzun olmayı veya roman olmayı hak eden öykülerin olduğunu düşünüyorum. Bazı öyküler biterken bu yüzden bir hüzün kapladı içimi ama kısa olsalar da duygu yoğunluğundan bir şey kaybetmemişlerdi. Özellikle bahçede, kayalık yolcuları, kabuk ve anaların hakkı öykülerini sevdiğimi söyleyebilirim. Okumak isteyen herkese iyi okumalar dilerim.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.