Klaus-Lucas’ın mezarındaki beyaz karanfil…
Tek kelime ile “sarsıldım” içime doğru bir sarsıntıyla. Savaşın yıkıcılığının insanların iç dünyalarında yaptığı yıkımı hissederek okuduğum bir eser oldu. Böyle zamanlarda insanlar dürtüleri yaşar savaşın olmadığı zamanlarda bile bizler bazen yoğun depresif ve anlamı yitirdiğimiz zamanlarda düşünce ve eylem sapkınlıklarına meyil edebiliyoruz. Çünkü insan erdemliliği ile değil artık güdü ve dürtüleri ile hayata tutunabiliyor..Yaşamlar ve yalanlar savaşın ortasında dans ediyor gerçeklerin gölgesi vuruyor yüzümüze okudukça. Keyifli okumalar dilemeyeceğim hayat her an keyif almak değildir her zaman, trenin iyi fikir olmadığı gibi…
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.